ಪುಟಗಳು

ಗುರುವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 8, 2018

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆಯಿಲ್ಲ...ಇಲ್ಲಿ ಉತ್ತರವೇ ಇಲ್ಲ!

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆಯಿಲ್ಲ...ಇಲ್ಲಿ ಉತ್ತರವೇ ಇಲ್ಲ!


           ಎರಡು ರಾಜ್ಯಗಳು. ಎರಡೂ ಒಂದೇ ದೇಶದ ಅಂಗಗಳು. ಆದರೆ ಒಂದು ಉತ್ತರ ಇನ್ನೊಂದು ದಕ್ಷಿಣ; ಭೌಗೋಳಿಕವಾಗಿಯೂ, ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕವಾಗಿಯೂ. ಒಂದು ಇದ್ದ ಕಪ್ಪು ಕಲೆಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು ಶುಭ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತ ಅಘನಾಶಿನಿಯಾಗುವತ್ತ ಸಾಗಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಪಥ ಬದಲಿಸಿ ಕೆಂಗೇರಿ ಮೋರಿಯಾಗುವತ್ತ ಹೊರಳುತ್ತಿದೆ. ಒಂದೆಡೆ ಆರಕ್ಷಕ ಪಡೆ ಗೂಂಡಾಗಳನ್ನು, ಸಮಾಜವಿದ್ರೋಹಿಗಳನ್ನು ಬೆನ್ನತ್ತಿ ಬೆಂಡೆತ್ತುತ್ತಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಆರಕ್ಷಕರಿಗೇ ನೇಣು ಭಾಗ್ಯ! ಕೊಲೆ, ಅತ್ಯಾಚಾರಗಳಿಂದ ಬೇಸತ್ತಿದ್ದ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಜನ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿದ್ದವರನ್ನು ಸಾರಿಸಿ ತೆಗೆದು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ಹೊಸಬರು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಅನುಕ್ಷಣ ಅಭಯದಾಯಕರಾಗಿ ನೆಮ್ಮದಿಯ ನಿದ್ದೆಗೆ ಕಾರಣರಾಗಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ ಸಾಲಾ ಸಾಲು ಕೊಲೆಗಳು, ಲವ್ ಜಿಹಾದ್ಗಳು ಜನರ ನಿದ್ದೆಯನ್ನೇ ಎಗರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿವೆ!

            ಜನವರಿ 26ರಂದು ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದ ಕಾಸ್ಗಂಜಿನಲ್ಲಿ ತಿರಂಗಾ ಯಾತ್ರೆ ನಡೆದಿತ್ತು. ಮುಸ್ಲಿಮರೇ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರಾಗಿರುವ ಪ್ರದೇಶವದು. ಮೆದುಳಿನ ಬದಲು ಕುರಾನ್ ಇಟ್ಟ ತಲೆಯೊಳಗೆ ದೇಶಪ್ರೇಮವೆಂಬ ಭಾವ ಮೊಳೆಯಲಾದರೂ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಅಲ್ಲಿ ಆದದ್ದೂ ಅದೇ. ತಿರಂಗಾ ಯಾತ್ರೆಗೆ, ಧ್ವಜ ಏರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಮತಾಂಧರು ಅಡ್ಡಿ ಪಡಿಸಿದರು. ಜನ ಲೆಕ್ಕಿಸದೇ ಧ್ವಜ ಹಾರಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರು. ಆದರೆ ಯಾವಾಗ ವಂದೇ ಮಾತರಂ ಗಾನ ಮೊಳಗಿತೋ ಮತಾಂಧತೆ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಗೆ ತಲುಪಿತು. ವಂದೇ ಮಾತರಂ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಚಂದನ್ ಅಭಿಶೇಕ್ ಎನ್ನುವ ಯುವಕನ ದೇಹಕ್ಕೆ ದೂರದಿಂದ ಹಾರಿ ಬಂದ ಗುಂಡೊಂದು ಹೊಕ್ಕಿತ್ತು. ಜೀವನದ ಹೊಂಗನಸ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿತ್ತು. ಅವನ ಅಪರಾಧ ಒಂದೇ. ಈ ದೇಶವನ್ನು ತಾಯಿ ಎಂದು ನಮಿಸಿದ್ದು! ಹೀಗೆ ನಡೆದ ಗಲಭೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನಿಬ್ಬರು ಹಿಂದೂಗಳು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡರು. ದೇಶವನ್ನು ತಾಯಿಯಂತೆ ಕಾಣದವರಿಗೆ ಅಂದೇ ತುಂಡರಿಸಿದ ಭಾಗವೊಂದನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿತ್ತಲ್ಲ; ಮತ್ಯಾಕೆ ಇಲ್ಲೇ ಉಳಿದು ಹಲ್ಲೆ ಮಾಡುವ ದರ್ದು? ಉಳಿದುಕೊಂಡವರು ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನೂ ಗಲಭೆಯೆಬ್ಬಿಸಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಇಲ್ಲಿ ಕೂತವರಲ್ಲವೇ? ಆದರೆ ಅವರು ಮುಖ್ಯ ವಿಚಾರವೊಂದನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದರು. ತಮ್ಮನ್ನಾಳುತ್ತಿರುವುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್, ಅಥವಾ ಹಿಂದಿನ ಸಮಾಜವಾದಿ ಪಕ್ಷಗಳಂತೆಯೇ ಇನ್ನೊಂದು ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೋ ಏನೋ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿರುವುದು ನ್ಯಾಯ-ಅನ್ಯಾಯ, ಧರ್ಮ-ಅಧರ್ಮಗಳ ವಿವೇಚನೆಯಿರುವ ವೈಯುಕ್ತಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಶಿಸ್ತು, ಶುದ್ಧವಾಗಿರುವ ಯೋಗಿ. ಯೋಗಿ ಸರಕಾರ ಅಪರಾಧಿಗಳನ್ನು ಕಾಸ್ಗಂಜಿನಿಂದ ಹೊರಹೋಗಲು ಬಿಡದೆ ನಾಲ್ಕೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿತು! ಅವರ ಬಳಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ನೂರ ಹನ್ನೆರಡು ಜನರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಜೈಲಿಗಟ್ಟಿತು. ಕಾಸ್ಗಂಜಿನಲ್ಲಿ ಅರೆಸೇನಾ ಪಡೆಯನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿ ಶಾಂತಿ ಮರುಕಳಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ ದಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡವರ, ರಾಷ್ಟ್ರಧ್ವಜವನ್ನು ವಿರೂಪಗೊಳಿಸಿದವರ ಮೇಲೆ ಕೇಸು ದಾಖಲಿಸಿತು.

                  ಇದೇನೂ ಯೋಗಿಯವರ ಮೊತ್ತ ಮೊದಲ ಕ್ರಮವೇನಲ್ಲ. ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೊದಲ ದಿನವೇ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹಾಗೂ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಳನ್ನೇ ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹಲವು ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದರು ಯೋಗಿ. ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಒಂದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಎನ್ ಕೌಂಟರುಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ರೌಡಿಗಳು ಯೋಗಿಯವರ ಹೆಸರು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕೊರೆವ ಚಳಿಯಲ್ಲೂ ಬೆವೆತು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಹಿಂದೆ ಗೋರಖ್ ಪುರದ ಅಂಗಡಿ ಮಾಲಿಕರು ಮಾತ್ರ ಗೂಂಡಾಗಳಿಗೆ ಸುಂಕ ಕೊಡದೆ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗ ಸಂಪೂರ್ಣ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಆ ಭಾಗ್ಯ ಸಿಗಲಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಸೋಂಬೇರಿತನದಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡದೆ ಪುಡಿ ರೌಡಿಗಳಾಗಿ ರೋಲ್ಕಾಲು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರೆಲ್ಲಾ ಹೇಳ ಹೆಸರಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಯುವತಿಯರನ್ನು ಚುಡಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ತರುಣಿಯರ ಸೆರಗೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಬೀದಿ ಕಾಮಣ್ಣರಿಗೆ ರೋಮಿಯೋ ನಿಗ್ರಹ ದಳದ ಅಂಕುಶ ಬಿದ್ದಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಲವ್ ಜಿಹಾದಿನ ಪ್ರಮಾಣವೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಗೋವಿನ ಕೊರಳ ಕೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಕ್ರಮ ದಂಧೆ ಸ್ತಬ್ಧವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಲೊಚಕ್ ಎಂದು ಉಗುಳುತ್ತಿದ್ದ ಬಾಯಿಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ನಿರ್ಮಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಖಡಕ್ ಯೋಗಿಯ ಬಿಸಿ ತಟ್ಟಿದೆ. ಸೋಂಬೇರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಧಿಗ್ಗನೆದ್ದು ಪಟ್ಟಾಗಿ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ. ಪೊಲೀಸರಿಗೂ ಖಾಕಿಯ ಧರ್ಮ, ನಿಯತ್ತು ನೆನಪಾಗಿದೆ. ಯೋಗಿ ಸರಕಾರ ನೂರೈವತ್ತು ವರ್ಷಕ್ಕೂ ಹಳೆಯದಾದ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕಾಲದ ಸುಸ್ಥಿರ ಆಡಳಿತಕ್ಕೂ, ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೂ ಅಡ್ಡಗಾಲಾಗಿದ್ದ ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತೆಸೆಯಲು ಉಪಕ್ರಮಿಸಿದೆ. ಯೋಗಿಯ ಆಡಳಿತದಿಂದ ರೈತರೂ ಹರ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಗಂಗೆಯ ಮೊಗದಲ್ಲೂ ನಗುವರಳಿದೆ. ಗೊಬ್ಬರದ ಗುಂಡಿಯಂತೆ ನಾರುತ್ತಿದ್ದ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯ ಕಸ್ತೂರಿ ಪರಿಮಳಿಸುತ್ತಿದೆ. 

                   ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿನ ಪಥ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ನಿರಾಶೆಯ ಕತ್ತಲು, ಭಯದ ಕರಿನೆರಳು ಆವರಿಸುತ್ತಿದೆ. ರಾಜ್ಯದ ವಿದ್ಯುತ್ ಸಚಿವರೇನೋ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ವಿವಿಧ ಚಾನೆಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ಬೆಳಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬಂತೆ ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಜಾಹೀರಾತು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಜೀವಭಯದ ಕತ್ತಲನ್ನು ಹೊಡೆದೋಡಿಸುವವರಾರು? ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಕೊಲೆಗಳು! ಕಳೆದ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಇಪ್ಪತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಕೊಲೆಯಾಗಿದೆ. ಪರೇಶ್ ಮೇಸ್ತನ ಹೆಣದ ಭೀಭತ್ಸ್ಯ ದೃಶ್ಯ ಇನ್ನೂ ಮರೆಯುವ ಮೊದಲೇ ದೀಪಕ್ ರಾವ್'ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಾಯಿತು. ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಸಂತೋಷನನ್ನು. ರುದ್ರೇಶ್, ವಿಶ್ವನಾಥ್, ಮಾಗಲಿ ರವಿ ಹಾಗೂ ಶರತ್ ಮಡಿವಾಳ ಕೊಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದ ಆರೋಪಿಗಳು ಎಸ್.ಡಿ.ಪಿ.ಐ, ಕೆ.ಎಫ್.ಡಿಗೆ ಸೇರಿದವರು ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ 175ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಕೈ ಬಿಟ್ಟು ಹಂತಕರನ್ನು ಖುಲಾಸೆಗೊಳಿಸುವ ತೀರ್ಮಾನವನ್ನು ಸಚಿವ ಸಂಪುಟ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕೈಗೊಂಡ ನಾಚಿಕೆಗೆಟ್ಟ ಸರ್ಕಾರ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರದ್ದು. ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮರುಘಳಿಗೆಯಲ್ಲೇ ರಾಜ್ಯದ ವಿವಿಧ ಕಾರಾಗೃಹಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಲೆ, ಕೋಮುಗಲಭೆ ಆರೋಪದ ಮೇಲೆ ಬಂಧಿತರಾಗಿದ್ದ 1700ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಿಮಿ, ಪಿ.ಎಪ್.ಐ ಉಗ್ರರಿಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಭಾಗ್ಯ ಒದಗಿಸಿದ್ದ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಸರಕಾರದಿಂದ ಕಾನೂನು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆ, ನ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?

                       ಅಸಲಿಗೆ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅಧಿಕಾರ ಗ್ರಹಣ ಮಾಡಿದ ದಿವಸವೇ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಗ್ರಹಣ ಹಿಡಿದಿತ್ತು. ಮಾರನೇ ದಿವಸವೇ ಉಚ್ಚಿಲದ ಮನೆಯ ಗೋವು ಹಾಗೂ ಕರುವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ತುಳಸಿ ಕಟ್ತೆಯ ಮುಂದೆ ಎಸೆದು ಹೋಗಿತ್ತು ಮತಾಂಧ ಪಡೆ. ಮುಂದಂತೂ ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಚೂರಿ ಇರಿತ, ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಾಂಬು ದಾಳಿ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಮರುಕಳಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು. ಇವ್ಯಾವುದನ್ನೂ ಭೇದಿಸಲಾಗಲೀ, ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರೆಂದು ಗೊತ್ತಾದವರನ್ನು ಬಂಧಿಸಲಾಗಲೀ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ನಿಷ್ಠಾವಂತರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರು ತಮಗೆ ನಿಷ್ಠೆ ತೋರಿಸಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನೇಣು ಭಾಗ್ಯ ಒದಗಿಸಿದ ಸರ್ಕಾರದ ಕೈ ಕೆಳಗೆ ಪೊಲೀಸರಾದರೂ ವೃತ್ತಿ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ದುಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಡಿವೈಎಸ್ಪಿ ಗಣಪತಿ ಪ್ರಕರಣದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಐಪಿಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಡಿ.ರೂಪಾವರೆಗೆ ಸರ್ಕಾರದ ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಕಂಡೂ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅವರಾದರೂ ಯಾಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿಯಾರು? ಸದ್ಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸರು ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಕೊಡುವುದು ಹಾಗಿರಲಿ, ಜನರೇ ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಈ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿದೆ. ಇನ್ನು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಪಾಡೇನು? ಮಂಡ್ಯದಲ್ಲಿ ಜನ ತನಗೆ ಕಪ್ಪು ಬಾವುಟ ತೋರಿಸಿದರೆಂದು ಪೊಲೀಸ್ ವರಿಷ್ಠಾಧಿಕಾರಿಯನ್ನು ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಎದುರೇ ತರಾಟೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯ ಅಧಿಕಾರದಡಿಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?

                  ಉಳಿದವರಿಗೆ ನ್ಯಾಯದಾನದ ಕಥೆ ಹಾಗಿರಲಿ. ತಮ್ಮವರು ಎಂದು ಕಾಕಗಳೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಲ್ಬುರ್ಗಿ, ಗೌರಿಯವರ ಹಂತಕರ ಪತ್ತೆಯೇ ಈ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಈ ಪ್ರಕರಣಗಳ ತನಿಖೆ ಮಾಡುವುದು ಬಿಟ್ಟು ತಾನು ಗೌರಿ, ತನ್ನವರು ಗೌರಿ ಎನ್ನುವ ಬಕೆಟ್ ಗ್ಯಾಂಗುಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅಧಿಕಾರಿಗಳ, ಭಾಜಪಾ ಹಾಗೂ ಹಿಂದೂ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಕೊಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಶಾಮೀಲಾದ ತನ್ನ ಸಚಿವ, ಶಾಸಕರಿಗೆ ರಾಜಾತಿಥ್ಯ ಕೊಟ್ಟು ಪೋಷಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಸರಕಾರ ತನ್ನ ಬದುಕಿಗಾಗಿ ತನ್ನವರನ್ನೇ ಬಲಿ ಕೊಡಬಲ್ಲುದು ಎನ್ನುವ ಸಣ್ಣ ಸಂಶಯವೂ ಈ ಬಕೆಟ್ ಗ್ಯಾಂಗುಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಯದೇ ಇರುವುದು ವಿಚಿತ್ರವೇ ಸರಿ! ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ರೈತರ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ, ದಕ್ಷ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ವರ್ಗಾವಣೆ, ಆರೋಗ್ಯ ಇಲಾಖೆ, ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆ, ನಗರಾಭಿವೃದ್ಧಿ, ಸ್ಟೀಲ್ ಬ್ರಿಡ್ಜ್ ಕೊನೆಗೆ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿಗೆ ಕೊಡುವ ಹಾಸಿಗೆ ದಿಂಬುಗಳಲ್ಲೂ ಹಗರಣ, ಹಗರಣಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾದ ಸಚಿವರಿಗೆ ಕ್ಲೀನ್ ಚಿಟ್‍, ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಲವ್ ಜಿಹಾದ್, ಪೂಜಾಸ್ಥಳಗಳ ಧ್ವಂಸ, ಜನರ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಹಾರ, ಮತಾಂಧ ಟಿಪ್ಪುವನ್ನು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳಿ ತಿರುಚಿದ ಇತಿಹಾಸದ ವೈಭವೀಕರಣ, ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳ ಅನ್ನಕ್ಕೂ ಕನ್ನ, ಪ್ರತಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ 38000 ರೂಪಾಯಿ ಸಾಲ ಏನು ಭಾಗ್ಯ...ಏನು ಭಾಗ್ಯ! ಉದಯವಾಗಿದೆ ಮರಣ ಭಾಗ್ಯದ ನಾಡು! ಅರಾಜಕತೆ, ದುರಾಡಳಿತದ ಬೀಡು!

            ಹೌದು ಸಂಸಾರ(ಜಗತ್ತು)ವನ್ನು ಒಬ್ಬ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯೇ ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ. ಅವನದ್ದೇ ಎನ್ನುವ ಸಂಸಾರ ಅವನಿಗಿಲ್ಲ; ಜಗತ್ತೇ ಅವನ ಸಂಸಾರ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ದುಃಖಗಳಿಗೊಂದು ಪರಿಹಾರ ಅವನಲ್ಲಿದೆ; ಸಮಾಜದ ನೆಮ್ಮದಿಯ ನಾಳೆಗಳಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ವೈಯುಕ್ತಿಕ ಅಭಿಲಾಶೆಯನ್ನು ಬದಿಗಿರಿಸಿ ಹೋರಾಡುವ ಛಲ ಅವನಲ್ಲಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಅವನು ಸಮರ್ಥ ಆಡಳಿತವನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಉತ್ತರವೇ ಇಲ್ಲ! ಇಲ್ಲಿಗೂ ಒಬ್ಬ ಯೋಗಿ ಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸರಿಯಾದ ಹಾದಿಗೆ ತರಲು ಯೋಗಿಯಿಂದಲೇ ಸಾಧ್ಯ. ಬೊಗಳೆ ಭಾಗ್ಯಗಳ ಭೋಗಿಗಳಿಂದಲ್ಲ.

ಸೋಮವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 5, 2018

ಒಲವ ಮುದ್ರೆ

ಮೂಡಣದಿ ನೇಸರನು ಪಡುವಣದಿ ಸೋನೆಮಳೆ
ನಲಿವಿನಲಿ ಸ್ವಾಗತವ ಈಯುತಿರಲು।
ನಳನಳಿಪ ಸುಮವೊಂದು ಪದಕೆರಗಿತು ಬಂದು
ಕಾತರದಿ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಾಯುತಿರಲು॥

ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಮಲಗಳು ನಾಸಿಕವೋ ಚಂಪಕವೋ
ತಿಳಿಗಾಳಿ ಕುರುಳಾನಾಡಿಸುತಿರುವ ರಾಗ ।
ಸುರುಚಿರಾನನವು ಕಿರುಗಣ್ಣ ನೋಟವೂ
ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಮಂದಾನಿಲ ಬೀಸಿತಾಗ ॥

ಮೌನ ಗೌರಿಯ ಮಾತು ಮುತ್ತು ಸುರಿದಂತೆ
ಕಣ್ಣುಗಳು ಆಪ್ತತೆಯ ಭಾವ ಉಸುರಿ ।
ಒಪ್ಪಿಗೆಯ ಉಸುರುವೆಡೆ ಅಪ್ಪನೆಡೆ ತೋರುವಳು
ನಳಿನಾಕ್ಷಿ ಪೇಳೆನಲು ಲಜ್ಜೆ ತೋರಿ ॥

ಮನಸುಗಳು ಒಂದಾಯ್ತು ಮನೆಯು ನಂದನವಾಯ್ತು
ಬಂಧವಾಗುವ ಬಯಕೆ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯಿತು ।
ಶಾರಧ್ವತ ಸನ್ನಿಧಿಯೇ ಚಂದ ವೇದಿಕೆಯಾಯ್ತು
ಒಲವ ಮುದ್ರೆಯು ಬೆರಳ ಸೇರಿ ಹೋಯಿತು ॥

ಮಂಗಳವಾರ, ಜನವರಿ 23, 2018

ಭಾರತೀಯರು ಹಿಂದುಳಿದಿದ್ದಾರೆ...ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಕುಟಿಲ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವಲ್ಲಿ!

ಭಾರತೀಯರು ಹಿಂದುಳಿದಿದ್ದಾರೆ...ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಕುಟಿಲ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವಲ್ಲಿ!


         ರಾಜಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಗುಜ್ಜರರನ್ನು ಮೀಸಲಾತಿಗಾಗಿ ಪ್ರತಿಭಟಿಸುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರು. ಹರ್ಯಾಣದಲ್ಲಿ ಜಾಟರನ್ನು ಮೀಸಲಾತಿಯ ವಿಚಾರವನ್ನೇ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿದರು. ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಪಟೇಲರ ನಡುವೆ ಒಡಕು ಮೂಡಿಸಿದರು. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗಾಯತರನ್ನು ಛಿದ್ರಗೊಳಿಸಿದರು. ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ದಲಿತರನ್ನು ಬೀದಿ ಕಾಳಗಕ್ಕೆ ಎಳೆತಂದರು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲದ, ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಸುಸೂತ್ರವಾಗಿ ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರ ಚಾಲನೆಯಲ್ಲಿರುವ, ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲೇ ಅದರಲ್ಲೂ ಚುನಾವಣೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗಲೇ ನಡೆಯುತ್ತವೆ! ಏಕೆ? ಕಾಂಗ್ರೆಸ್-ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟರ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ, ಚಿಂತನೆಯೇ ಅಂತಹದ್ದು. ಕಳೆದ ಏಳು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಾಡಿದ್ದೇ ಅದನ್ನು. ಹಾಗೆ ಜಾತಿ ಜಾತಿಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿಯೇ ಅವರು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದು. ಅಧಿಕಾರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದೇ ಇದ್ದಾಗ ಕಾಕ(ಕಾಂಗಿ+ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್)ಗಳ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವುದು ಹೇಗೆಂಬ ಉಪಾಯಗಳೇ ಓತಪ್ರೋತವಾಗಿ ಹರಿದಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಅಂತಹ ಉಪಾಯಗಳೆಲ್ಲಾ ಕುತಂತ್ರಗಳೇ ಆಗಿದ್ದು ಸಮಾಜವನ್ನು ಒಡೆದು ತಮ್ಮ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸರಕುಗಳೇ ಆಗಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಬೆಣ್ಣೆಯಿಂದ ಕೂದಲೆಳೆದಂತಹ ನಯವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕುರುಡಾಗಿ ನಂಬುವ ಸಮಾಜ ತನ್ನೊಳಗೇ ಆಂತರಿಕ ಕ್ಷೋಭೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ದೇಶವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹಿಂದಕ್ಕೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.

         ಕೋರೇಗಾಂವ್. 1818ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಬದಲಿಸಿದ ಒಂದು ಯುದ್ಧ ನಡೆದದ್ದು ಇದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ. ಯಾವ ಮರಾಠ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಅಕ್ಷರಶಃ ಇಡಿಯ ಭಾರತವನ್ನು ತನ್ನ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿತ್ತೋ ಅದಕ್ಕೀಗ ಒಳಗೊಳಗೆ ಗೆದ್ದಲು ಹಿಡಿಯಲಾರಂಭಿಸಿತ್ತು.  ಹೋಳ್ಕರ್, ಗಾಯಕ್ವಾಡ್, ಸಿಂಧಿಯಾಗಳು ಎರಡನೇ ಬಾಜೀರಾಯನ ವಿರುದ್ಧ ಕತ್ತಿ ಮಸೆದಿದ್ದರು. ಯಾವ ಎರಡನೇ ಬಾಜೀರಾಯ 1775ರಲ್ಲಿ ನಿಜಾಮರೊಡನೆ ನಡೆದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಮರಾಠ ಸೈನಿಕರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು, ಮಹಾರ್ ಸೈನಿಕರು ತಮ್ಮಿಂದ ಅಂತರವಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಡೇರೆ ಹಾಕಬೇಕು ಎಂದಾಗ "ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರ ಖಡ್ಗ ಶತ್ರುವಿನ ರಕ್ತ ಹೀರುತ್ತದೋ ಅದೇ ಹೆಚ್ಚು ಪವಿತ್ರ" ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದ್ದನೋ ಅವನದ್ದೇ ಆಡಳಿತದ ಕೊನೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಕ್ಸುತಿತ ಬುದ್ಧಿಯ ಕೆಲವರಿಂದಾಗಿ ಮಹಾರ್ ಯೋಧರು ಹಾಗೂ ಪೇಶ್ವೆಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧ ಹಳಸಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಬಾಜೀರಾಯ ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಗ್ರಾಮಗ್ರಾಮಗಳನ್ನೇ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೊಡುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಳಿದ. ಅಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಮರಾಠಾ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪರವಾಗಿದ್ದ ಮಹಾರರು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ಹಾಗೂ ತಮಗಾಗಿದ್ದ ಅವಮಾನಗಳಿಂದ ಕುದ್ದು ಬಾಜೀರಾಯನ ವಿರುದ್ಧ ಟೊಂಕ ಕಟ್ಟಿದರು. ಹೀಗೆ ಅಖಂಡ ಭಾರತವನ್ನು ಅಖಂಡವಾಗಿ ಆಳುವ ಕನಸು ಕಂಡಿದ್ದ ಪೇಶ್ವೆಗಳ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಆಂತರಿಕ ಕಲಹದಿಂದ ಗೆದ್ದಲು ಹಿಡಿದು ಟೊಳ್ಳಾದ ವಟ ವೃಕ್ಷದಂತೆ ನಿಂತಿತ್ತು. ಮೈಮರೆತ ಪೇಶ್ವೆಗಳು ಹಾಗೂ ತಮ್ಮ ನೈಜ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಅಂದಾಜಿಸಲು ವಿಫಲರಾದ ಮಹಾರರ ನಡುವಿನ ಈ ವೈಷಮ್ಯದ ಲಾಭ ಪಡೆದ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಮಹಾರರನ್ನು ತಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ತಿರುಗಿಸಿ ದುರ್ಬಲನಾದ ಎರಡನೇ ಬಾಜೀರಾಯನನ್ನು ಮಣಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯೆನ್ನುವ ಮಹಾಮಾರಿ ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ಸಾರ್ವಭೌಮರಾಗಲು ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆದಿರಿಸಿತು. ಮಹಾರರ ವಿಜಯೋತ್ಸವದ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ವಿಜಯ ಸ್ತಂಭವೊಂದು ಕೋರೆಗಾಂವ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಯಾವ ವಿಜಯ ಭಾರತವನ್ನು ದುರ್ದೆಶೆಗೆ ತಳ್ಳಿದ ಕಹಿನೆನಪಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತೋ ಅದು ಮೇಲ್ಜಾತಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಕೆಳಜಾತಿಯ ಗೆಲುವು ಎಂಬ ಸೀಮಿತ ವಿಚಾರವಾಗಿ ವಿಜೃಂಭಣೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸಲ್ಪಡಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಈ ಬಾರಿಯ ಇನ್ನೂರನೇ ವರ್ಷಾಚರಣೆಗೆ ಸೇರಿದ್ದವರಾದರೂ ಯಾರು? ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ರಾಮ್ ಪುನಿಯಾನಿಯನ್ನು ಕರೆಸಿ ಔರಂಗಜೇಬನ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡಿ ಶಿವಾಜಿಯನ್ನು ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ನಿಂದಿಸುವ, ಸೈನಿಕರೆಲ್ಲಾ ಅತ್ಯಾಚಾರಿಗಳು ಎಂದ ಉಮರ್ ಖಾಲಿದ್, ಬೀದಿಕಾಳಗಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನೇ ಅಣಕಿಸುವ ಜಿಗ್ಣೇಶ್ ಮೇವಾನಿ, ದುರ್ಗಾ ಮಾತೆಯನ್ನು ವೇಶ್ಯೆಯಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಿ ಕಾಲೇಜು ಕ್ಯಾಂಪಸಿನಲ್ಲಿ ಮಹಿಷಾಸುರ ಜಯಂತಿ ಆಚರಿಸಿದ ವೇಮುಲನ ತಾಯಿ! ಕಣ್ಣು ಕಿತ್ತು, ಕಿವಿಗೆ ಸೀಸ ಸುರಿದರೂ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಡಲೊಪ್ಪದ ಸಂಭಾಜಿಯ ಹೆಸರಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಬ್ರಿಗೇಡ್ ಹೈಂದವಿ ಸ್ವರಾಜ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ವೇದಿಕೆಯ ಒಂದು ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಧರ್ಮವನ್ನು ಅಳಿಸಿದಾಗಲೇ ದಲಿತರ ಕಲ್ಯಾಣ ಎಂದು ಮೆವಾನಿ ಬೊಬ್ಬಿರಿಯುತ್ತಿದ್ದ. ಪೇಶ್ವೆಗಳ ಮಹಾ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಎದುರಾಗಿ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಪರವಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದೇ ವಿಜಯಗಾಥೆ ಅನ್ನುವುದಾದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಪಾರ ಸಂಖ್ಯೆಯ ತುರ್ಕರನ್ನು ಚಿಪ್ಳೂಣ್ ಹಾಗೂ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರನ್ನು ವಸಾಯಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದದ್ದು ಮಹಾರರಿಗೆ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ವಿಜಯದ ಪ್ರತೀಕಗಳೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ?

         1857ರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿದವರು ಚಿತ್ಪಾವನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಾದ ನಾನಾ ಸಾಹೇಬ ಪೇಶ್ವೆ, ತಾತ್ಯಾ ಟೋಪೆ, ಝಾನ್ಸಿ ರಾಣಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಭಾಯಿಯರು. ಆಗ ಬ್ರಿಟೀಷರ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಹಾರ್ ರೆಜಿಮಂಟ್ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಲು ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿತು. ಹಾಗಂತ ಈ ಯುದ್ಧವನ್ನೂ ಮಹಾರರ ವಿಜಯ ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಮೆವಾನಿ, ಖಾಲಿದ್ಗಳು ಅದಕ್ಕೂ ಹೇಸುವವರಲ್ಲ. ಯಾವ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಮಹಾರರನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡರೋ ಅವರು ಕೆಲವೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾರ್ ರೆಜಿಮೆಂಟನ್ನೇ ವಿಸರ್ಜಿಸಿದ್ದರು. ನಿನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆಯವರೆಗೆ ಶಿವಾಜಿ, ಸಂಭಾಜಿಯವರನ್ನು ದರೋಡೆಕೋರರೆಂದು ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ಬಯ್ದು ಹೀಯಾಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಕಗಳು ಈಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಶಿವಾಜಿಯ ಭಜನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ಯಾಕೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಯೋಚಿಸಬೇಕು. ಶಿವಾಜಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಜನಾದರವನ್ನು ಕಂಡು ಬೆದರಿರುವ ಈ ಗೋಸುಂಬೆಗಳಿಗೆ ಶಿವಾಜಿಯೂ ಓಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಆಗಿ ಕಂಡ. ಪಕ್ಕಾ ಕಮ್ಯುನಿಷ್ಟ್ ಗೋವಿಂದ ಪನ್ಸಾರೆ ಶಿವಾಜಿಯನ್ನು ದಲಿತ ನಾಯಕನನ್ನಾಗಿಸಿ ಸಂಕುಚಿತಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೇ ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟ. ಭಗತ್ ಸಿಂಗರ ವಿಚಾರಧಾರೆಯನ್ನು ಸಂಘಪರಿವಾರ ಜನಮಾನಸಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ಕಾಕಗಳು ಅವನನ್ನು ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು. ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಓಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಹುಂಡಿಯೊಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಲು ನೋಡಿದರು. ಅಷ್ಟಮಿಯ ದಿನ ಕೃಷ್ಣನಿಗೂ ಕೆಂಪು ಹಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟರು. ಕಾಕಗಳ ಈ ರಾಜಕೀಯದಾಟ ಉಪೇಕ್ಷಿತ ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕು.

         1857ರಲ್ಲಿ ಮಂಗಲ್ ಪಾಂಡೆ ಸಿಡಿದೇಳಲು ಕಾರಣನಾದವ ಮತಾದಿನ್ ಬಾಂಗಿ ಎನ್ನುವ ಉಪೇಕ್ಷಿತನೇ. ಬರಾಕ್ ಪುರದಲ್ಲಿ ಸಿಡಿದೆದ್ದ "ಅಪರಾಧಿ"ಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೇ ಹೆಸರೇ ಮತಾದಿನ್ ಬಾಂಗಿಯದಾಗಿತ್ತು. 1857ರ ಮೇ 26ರಂದು ಚೇತಾರಾಮ್ ಜಟಾವ್, ಚತುರ್ಭುಜ ವೈಶ, ಸದಾಶಿವ ಮೆಹ್ರ ಮತ್ತು ಭಲ್ಲೂರಾಮ್ ಮೆಹತರ್ ಜೀವದ ಹಂಗು ತೊರೆದು ದಂಗೆಯೆದ್ದರು. ಭಲ್ಲೂರಾಮ್ ಹಾಗೂ ಚೇತಾರಾಮರನ್ನು ಮರಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಗುಂಡಿಟ್ಟು ಕೊಲ್ಲಲಾಯಿತು. ಉಳಿದವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಾಸ್ಗಂಜ್ನಲ್ಲಿ ಮರಕ್ಕೆ ನೇತುಹಾಕಲಾಯಿತು! ಬಂಕೀ ಚಾಮರ್ 18 ಜನರನ್ನು ಜತೆಗೂಡಿಸಿ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದ. ತಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ದಂಗೆಯೆದ್ದ ರಾಯಬರೇಲಿಯ ರಾಜಾ ಬೇಣಿ ಮಾಧವನನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷರು ಕಾರಾಗೃಹಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದಾಗ ಅವರ ಸರ್ಪಗಾವಲಿನಿಂದ ರಾಜನನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡ ದಲಿತ ವೀರಾಗ್ರಣಿ ವೀರ ಪಾಸೀ. ಅವನ ಹಾಗೂ ಮಕ್ಲಾ ಪಾಸೀಯ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಪಾಸೀ ಜನರು ಬ್ರಿಟಿಷರನ್ನು ಅಕ್ಷರಶಃ ಅಟ್ಟಾಡಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವೀರ ಮರಣವನ್ನಪ್ಪಿದ ಪಾಸೀಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ 2000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು. ಒಬ್ಬಂಟಿಗಳಾಗಿಯೇ ಹೆಬ್ಬುಲಿಯನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದ ಕೋರೀ ಜಾತಿಯ ಜಾಲ್ಕರೀ ಬಾ ರಾಣಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀಬಾಯಿಯ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರಳಾಗಿದ್ದವಳು. ಕೋಟೆಯ ದಂತೀಯದ್ವಾರ ಹಾಗೂ ಭಂಡಾರೀ ದ್ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಸಂಘಟಿಸಿ ಅದ್ಭುತ ಹೋರಾಟ ಮಾಡುತ್ತ ವೀರಮರಣವನ್ನಪ್ಪಿದ ವೀರ ನಾರಿ ಆಕೆ. ಬೇಗಂ ಹಜರತ್ ಮಹಲಳ ಸೇನಾನಿಯಾಗಿದ್ದ ಮಕ್ಕಾಪಾಸೀಯ ಮಡದಿ ಉದಾ ದೇವಿ ಮರವೇರಿ ಕುಳಿತು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ 36   ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿ ಕೊಂದಿದ್ದಳು. ಆಶಾದೇವಿ ಗುರ್ಜರೀ, ಮಹಾವೀರೀ ದೇವಿ, ಇಂದ್ರಾಕೌರ್, ಭಗವಾನೀ ದೇವಿ, ರಾಜ್ಕೌರ್, ಭಗವತೀ ದೇವಿ, ನಾಮ್ಕೌರ್, ಅವಂತೀಬಾಯಿ, ರಣವೀರೀ ವಾಲ್ಮೀಕಿ, ಸೆಹೀಜಾ ವಾಲ್ಮೀಕಿ, ಶೋಭಾ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಮುಂತಾದ ಅನೇಕ ವೀರ ನಾರಿಯರು ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದ ಪ್ರಮುಖರು. ಇವರೆಲ್ಲಾ ದಲಿತರಿಗೆ ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯರಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಇವರ ನಿತ್ಯಸ್ಮರಣೆಯಾಗಬೇಕಿತ್ತು.

         ಹೇಗೆ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ದಲಿತರಿದ್ದರೋ ಅದೇ ರೀತಿ ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಿರುದ್ಧ ಸೈನ್ಯ ಸಂಘಟಿಸಿ ಹೋರಾಡಿದವರಲ್ಲಿಯೂ ದಲಿತರಿದ್ದರು. ಮೇಲ್ವರ್ಗ-ಕೆಳವರ್ಗ ಎಂಬ ಭೇದಭಾವವಿಲ್ಲದೆ ಎರಡೂ ಕಡೆ ಭಾರತೀಯರಿದ್ದರು. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಯಾರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಡುವಿನ ಕಹಿಗಳನ್ನು ಮರೆತು ದೇಶ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಉತ್ಕಟ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಹೋರಾಡಿದರೋ ಅವರು ಮೇಲ್ವರ್ಗ-ಕೆಳವರ್ಗ ಎಂಬ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಾತಃಸ್ಮರಣೀಯರಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಸಹಾಯಕನಾದ, ತಮ್ಮವರ ಹೀಗಳಿಕೆಯಿಂದ ಜರ್ಝರಿತನಾದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಶತ್ರುವಿನ ಬಣ್ಣದ ಮಾತುಗಳು ಬೆಣ್ಣೆ ಸವಿದಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಕೋರೇಗಾಂವದಲ್ಲಿ ಆದದ್ದೂ ಅದೇ. ಇರಲಿ ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಬದಲಿಸಿದ ಘಟನೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರಕ್ಕೆ ಮೇಲ್ವರ್ಗ ಅನುಭವಿಸಿದ ಪಾಠ ಎಂದು ಕರೆದು ಮರೆತುಬಿಡೋಣವೇ ಎಂದರೆ ಅದನ್ನು ಮರೆಯಲು ಕಾಕಗಳು ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯ ತುಣುಕು ತುಣುಕುಗಳೂ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೆಳವರ್ಗವನ್ನು ಮೇಲ್ವರ್ಗದ ವಿರುದ್ಧ ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತಿರುವ ಮೆವಾನಿಯಂತಹ ಕ್ರಿಮಿಯನ್ನು ಅಭಿನವ ಅಂಬೇಡ್ಕರರೆಂದು ಕರೆದು ಉಪಚರಿಸುತ್ತಿರುವವರ ಮೂರ್ಖತನಕ್ಕೆ ಏನೆನ್ನಬೇಕು? ಕೋರೇಗಾಂವಿನಲ್ಲಿ 22 ಮಹಾರರ ಬಲಿದಾನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎನ್ನುವುದಾದರೆ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಮಹಾರ್ ರೆಜಿಮೆಂಟಿನಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡು ವೀರ ಮರಣವನ್ನಪ್ಪಿದ 400 ಮಹಾರರ ಬಲಿದಾನ ತುಚ್ಛವೇ? ಪರಮವೀರಚಕ್ರಾದಿಯಾಗಿ ಅವರು ಪಡೆದ ಸೇನಾಮೆಡಲ್ಲುಗಳು ಮಹಾರರ ವೀರತ್ವದ, ದೇಶಪ್ರೇಮದ ಪ್ರತೀಕವಲ್ಲವೇ? ಹಿಂದೂಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಜೈಕಾರ ಹಾಕುವ ಮಹಾರ್ ರೆಜಿಮೆಂಟಿನ ರಣಘೋಷ ದಲಿತರಿಗೆ ಆದರ್ಶವಾಗಬೇಕೆ ಅಥವಾ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಒದ್ದೋಡಿಸಬೇಕೆನ್ನುವ ಮೆವಾನಿಯೇ?

         ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಏನು ಕಾರಣವೇನು ಎಂದು ಅವಲೋಕಿಸಿದರೆ ಮತ್ತದೇ ಆರ್ಯ ಆಕ್ರಮಣವೆಂಬ ಹಳಸಲು ವಾದ. ಇದೇ ವಾದವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ದಲಿತರು ಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲಿನ ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳೆಂದೂ ಮೇಲ್ವರ್ಗವೆಲ್ಲಾ ಹೊರಗಿಂದ ಬಂದು ಇಲ್ಲಿನ ಜನರನ್ನು ತಮ್ಮಡಿಯಾಳಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆಂಬ ಮೆಕಾಲೆ-ಮುಲ್ಲರ್ ಚಿಂತನೆಯನ್ನೇ ಈ ಉಪೇಕ್ಷಿತರಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತುವ ಮೂಲಕ ಕಾಕಗಳು ಅವರ ಬ್ರೈನ್ ವಾಶ್ ಎಷ್ಟು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಸ್ವತಃ ದಲಿತರ ಆರಾಧ್ಯ ದೈವ ಅಂಬೇಡ್ಕರರೇ ಬೆಚ್ಚಿ ಬೀಳಬೇಕು. ಆರ್ಯ ಆಕ್ರಮಣ ವಾದವನ್ನು ಸ್ವತಃ ಅಂಬೇಡ್ಕರರೇ ಅಲ್ಲಗಳೆದಿದ್ದರು ಎನ್ನುವುದು ಅವರನ್ನು ದೇವರಂತೆ ಆರಾಧಿಸುವವರಿಗೇ ಮರೆತು ಹೋಗಿದೆ. ಯಾವ ವೀರ ಸಾವರ್ಕರ್ ಉಪೇಕ್ಷಿತರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಅವರ ದೇವಾಲಯ ಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಅಪೇಕ್ಷಿತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರೋ ಅಂತಹ ವೀರ ಸಾವರ್ಕರರನ್ನೇ ಇಂದಿನ ದಲಿತರು ದೂರ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಜಾತಿ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಸರ್ವರನ್ನು ಸಮಭಾವದಿಂದ ಕಾಣುವ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂ ಸೇವಕ ಸಂಘವೇ ಅವರಿಗೆ ಶತ್ರುವಿನಂತೆ ಕಂಡಿದೆ! ಜೆನೆಟಿಕ್ ಥಿಯರಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಭಾರತೀಯರ ಮೂಲವೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಎಂದರೂ ಅವರು ಒಪ್ಪಲಾರರು. ಅಂದರೆ ಕಾಕಗಳು ಅವರನ್ನು ಮರುಳುಗೊಳಿಸಿದ ಪರಿ ಅಂತಹದ್ದು. ಇಲ್ಲದೇ ಇದ್ದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೆಳವರ್ಗ, ಮೇಲ್ವರ್ಗದವರೆಲ್ಲಾ ಸಹಬಾಳ್ವೆಯಿಂದ ಇದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಕೋರೆಗಾಂವಿನ ಜನರ ಕೂಗಿನ ಬದಲು ಬರ್ಬಾದಿಯ ಅಜಾನ್ ಕೂಗುವ ಉಮರ್, ಮೆವಾನಿಗಳ ಅಬ್ಬರವೇ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರವಿಡೀ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿ ಜನಜೀವನ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಮೂಲ ಕಾರಣ ಇದೇ. ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಆರ್ಯ ಆಕ್ರಮಣದ ಹುಸಿ ವಾದವನ್ನು ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದ ಕಿತ್ತೆಸೆದು ಸತ್ಯವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಕಾಕಗಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಡಿವಾಣ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ.

         "ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಪಂಥಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ನಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಶತ್ರುಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ವಿರೋಧವುಳ್ಳ ರಾಜಕೀಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ನಾವು ಪಡೆಯಲಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದೇ ನನ್ನನ್ನು ಆತಂಕಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಭಾರತೀಯರು ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕಿಂತ ದೇಶ ಮುಖ್ಯವೆಂದು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯುವರೇ? ಅಥವಾ ದೇಶಕ್ಕಿಂತ ಅದನ್ನೇ ಮೇಲಿನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇಡುವರೇ? ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಖಂಡಿತ. ಪಕ್ಷಗಳು ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ದೇಶಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟರೆ ನಮ್ಮ ದೇಶ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ವಿಪತ್ತಿಗೀಡಾಗುವುದು ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲೂಬಹುದು. ಅದರ ವಿರುದ್ಧ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಂದಾಗಿರಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ಹನಿ ರಕ್ತ ಇರುವ ತನಕವೂ ನಾವು ನಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ಯ್ರ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯ ಹೊಂದಿರಬೇಕು" ಎಂದು ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್ ಹಾಗೂ ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗುಗಳನ್ನು ಝಾಡಿಸಿದ್ದ ನೆನಪು ಅವರ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದೇ ಹೋದದ್ದು ಮಾತ್ರ ವಿಶಾದನೀಯ. ಇಲ್ಲದೇ ಇದ್ದರೆ ದಲಿತರು ದೇಶದ್ರೋಹಿ ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟರನ್ನು ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವುದಾದರೂ ಏಕೆ? ದಲಿತರನ್ನು ಕೊಚ್ಚಿ ಕೊಂದ ಟಿಪ್ಪುವಿನಂತಹ ಮಾನವ ದ್ರೋಹಿ ಆದರ್ಶನಾಗುವುದು ಹೇಗೆ? ಜನರ ನಂಬಿಕೆ, ಆಚರಣೆಗಳನ್ನೇ ಕಿತ್ತೆಸೆವ, ದೇಶವೆನ್ನುವ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯೇ ಇರದ, ಅನವರತವೂ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಾ ಉಂಡ ಮನೆಗೆ ದ್ರೋಹ ಬಗೆವ ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟರು ದಲಿತ ಚಿಂತಕರಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದದ್ದು ಹೇಗೆ? ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟರು ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದ ಬಂಗಾಳ, ಕೇರಳಗಳಲ್ಲಿ ದಲಿತರ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಯೇನಾದರೂ ಸುಧಾರಿಸಿದೆಯೇ? ದಲಿತರನ್ನು ಮುಖ್ಯಭೂಮಿಕೆಗೆ ತರುವಲ್ಲಿ ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆಯೇ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ದಲಿತರು ಯೋಚಿಸಲು ಇದು ಸಕಾಲ. ದಲಿತ ನಾಯಕರಿಗೆ ಇಂದು ಅಪ್ಯಾಯಮಾನವಾಗಿರುವ ಇಸ್ಲಾಮ್ ದಲಿತರ ಮೇಲೆ ಜಿಹಾದ್ ಘೋಷಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆಂದೇನಾದರೂ ಬರೆದು ಕೊಟ್ಟಿದೆಯೇ? ಒಂದು ವೇಳೆ ಹಾಕಿದ್ದರೂ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಚೂರಿ ಹಾಕುವುದನ್ನು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಸ್ವಭಾವಗತವಾಗಿಸಿಕೊಂಡ, ಆಣೆ-ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮಾನ್ಯವೇ ಮಾಡದ ಇಸ್ಲಾಮಿಂದ ಅದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದೇ? ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಎಂಬಂತೆ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಲವ್ ಜಿಹಾದ್ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ದಲಿತ ಯುವತಿಯರೆಷ್ಟು ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ? ಹಾಗಾದರೆ ತಮಗೆ ಹಿತವರು ಯಾರೆಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ದಲಿತರು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಇಲ್ಲದೇ ಇದ್ದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯ-ಸಂಸ್ಕೃತಿ-ಪೂಜಾಪದ್ದತಿಗಳನ್ನು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ವಿರೋಧಿಗಳಾದ ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟರಿಂದ, ವಿಗ್ರಹ ಭಂಜಕ ತುರ್ಕರಿಂದ ನಾಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮದಾದ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿಶ್ಚಿತ.

         ಹಾಗೆಯೇ ದಲಿತ ಸಮುದಾಯ ತಾನು ನಾಯಕರೆಂದು ಭಾವಿಸಿದವರ ಕಡೆಗೆ ಕೊಂಚ ಗಮನ ಹರಿಸುವುದು ಒಳಿತು. ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ, ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಸದೃಢವಾಗಿರುವ ಈ ನಾಯಕರು ತಮ್ಮ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಬಡ ದಲಿತರಿಗಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಬಲರಾಗುಳ್ಳ ದಲಿತರ ಮಕ್ಕಳೂ ಮೀಸಲಾತಿಯ ಮೂಲಕವೇ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆಯುವುದರ ಮೂಲಕ ಎಷ್ಟು ಜನ ಬಡ ದಲಿತರು ಶಿಕ್ಷಣ ವಂಚಿತರಾಗಿಲ್ಲ? ದಲಿತರ ನಾಯಕಿಯೆಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಂಡು ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶವನ್ನಾಳಿದ ಮಾಯಾವತಿ ಕಿ.ಮೀ.ಗೊಂದರಂತೆ ಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನು ನೆಟ್ಟು ದಲಿತರನ್ನು ಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನಾಗಿಯೇ ಮಾಡಿದರೇ ವಿನಾ ದಲಿತರ ಶ್ರೇಯೋಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಶ್ರಮಿಸಿದ್ದಾರೆಯೇ? ತಮ್ಮದು ದಲಿತ ಪರ ಸರಕಾರ ಎಂದು ಅಡಿಗಡಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಕರ್ನಾಟಕ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲೇ ದಲಿತರ ಮೇಲಿನ ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ ಎಂದು ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳೇ ಸಾರಿ ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಅತ್ಯಾಚಾರ ಪ್ರಕರಣಗಳು 13%ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದರೆ, ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣಗಳು 42%ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ. ಸಂಘ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ, ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಕೊಲೆಯನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ, ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಹಾಕುತ್ತಿರುವ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ಕೊಲೆಗಡುಕ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಇದೇನೂ ದೊಡ್ಡದಲ್ಲ ಬಿಡಿ. ಒಂದಷ್ಟು ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಭವನಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ದಲಿತರ ಉದ್ಧಾರವಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ಊರೂರುಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾದ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಭವನಗಳೆಲ್ಲಾ ಈಗ ಧೂಳು ಹಿಡಿದು ಕೂತಿರುವುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ದಲಿತ ಕಾಳಜಿಗೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದಿದೆ. ಆರು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಏಳಿಗೆಗೆ ಏನೂ ಮಾಡದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸನ್ನು ದಲಿತರೂ ಇನ್ನು ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿ ನಂಬುತ್ತಾರೆಂದರೆ ಅವರಷ್ಟು ಮೂರ್ಖರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಕೇಂದ್ರದ ಭಾಜಪಾ ಸರಕಾರ ಸರ್ವರಿಗೂ ಸಮಪಾಲು ಎಂಬ ಸೂತ್ರದಡಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದೆ. ಮೋದಿಯವರ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಸಿಟಿಯಲ್ಲಿ ದಲಿತನಿಗೂ ಜಾಗವಿದೆ, ಬಲಿತನಿಗೂ. ಬುಲೆಟ್ ರೈಲುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಲು ಮೇಲ್ವರ್ಗ, ಕೆಳವರ್ಗಗಳೆಂಬ ಭೇದಗಳೇನಾದರೂ ಇದೆಯೇ? ದಲಿತರು ಇನ್ನಾದರೂ ಕಾಕಗಳ ವಿಶ್ವಾಸಘಾತುಕತನವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ.

         ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಭಾರತ ಬಿಟ್ಟು ತೆರಳುವಾಗ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಮಾನಸಿಕತೆ, ಬ್ರಿಟಿಷೀಯತೆಯನ್ನೂ ಒದ್ದೋಡಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಏನೂ ಹೋರಾಟ ಮಾಡದೆ, ಬರಿಯ ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾ, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದ ದೇಶಭಕ್ತರೆಂದು ಹೀಗಳೆಯುತ್ತಾ, ಬಂದ ಪುಟ್ಟ, ಹೋದ ಪುಟ್ಟ ಎಂಬಂತೆ ತಮಗಾಗಿಯೇ ಮಾಡಿದ ಸೆರೆಮನೆಗಳೆಂಬ ಅರಮನೆಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ಕೊಡುತ್ತಾ ಬ್ರಿಟಿಷರೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕೊನೆಗೆ ಬ್ರಿಟಿಷರನ್ನು ಒದ್ದೋಡಿಸಿದ ಹಿರಿಮೆ-ಗರಿಮೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಕಿರೀಟಕ್ಕೆ ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಆಡಳಿತ ಬಂದಾಕ್ಷಣ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಮಾನಸಿಕತೆಯನ್ನೇ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ನೀತಿಯನ್ನೇ! ಸ್ವಜನ ಪಕ್ಷಪಾತ, ಸಮಯಸಾಧಕತನ, ತುಷ್ಟೀಕರಣವನ್ನು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಪೂರ್ವದಲ್ಲೇ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಮೆರೆದ ಈ ಮೈಗಳ್ಳ ಪಕ್ಷ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಒಡೆದಾಳುವ ನೀತಿಯನ್ನು ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ತನ್ನ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಆರು ದಶಕಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಅಧಿಕಾರದ ರುಚಿಯನ್ನುಂಡಿತು. ಅಂತಹ ಪಕ್ಷ ಈಗ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ದೂರ ಉಳಿಯುವುದೆಂದರೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಅದಕ್ಕೆ ಪತರಗುಟ್ಟಿದ ಅನುಭವ. ತನ್ನ ರಾಜಕೀಯ ಪಟ್ಟುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಜನತೆ ನೆನಪಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಜನರ ಜ್ಞಾಪಕ ಶಕ್ತಿ ಅತ್ಯಲ್ಪ ಎನ್ನುವ ಸತ್ಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಗೊತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಇಂತಹ ಎಲ್ಲಾ ಅಪಸವ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿಯೂ ಅದು ಜನರ ಅನುಕಂಪವನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಂಡು ಸಂಭಾವಿತನಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ಸೂತ್ರ

ಅಲ್ಪಾಕ್ಷರಮಸಂದಿಗ್ಧಂ ಸಾರವದ್ವಿತ್ವತೋಮುಖಮ್
ಅಸ್ತೋಭಮನವದ್ಯಂ ಚ ಸೂತ್ರಂ ಸೂತ್ರವಿದೋವಿದುಃ ||

- ಸೂತ್ರದ ಆಶಯವು ಆರು ಸಂಕೇತಗಳ ತತ್ವಗಳಿಗನುಸಾರವಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರನಿಂದ ರೂಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳೆಂದರೆ: 'ಉಪಕ್ರಮ' ಮತ್ತು 'ಉಪಸಂಹಾರ', 'ಅಭ್ಯಾಸ' (ಪುನರಾವರ್ತನೆ ಅಥವಾ ಪುನರುಕ್ತಿ), 'ಅಪೂರ್ವತಾ', 'ಫಲ' , 'ಅರ್ಥವಾದ' (ಸ್ತುತಿ ಅಥವಾ ಗುಣಗಾನ) ಮತ್ತು 'ಉಪಪತ್ತಿ' (ತರ್ಕಬದ್ಧತೆ). ಯಾವ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದರ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಅವಶ್ಯವಾದ ಮಾತೊಂದನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲವೋ ಮತ್ತು ಅನವಶ್ಯಕವಾದ ಮಾತೊಂದನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿಲ್ಲವೋ ಮತ್ತು ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಸೇರಿಸಿದರಾಗಲೀ, ಇರುವುದನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದರಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾನಾಂತರ ಮಾಡಿದರಾಗಲೀ ಅರ್ಥವು ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದೋ, ಕಡಿಮೆಯದೋ ಅಥವಾ ಬೇರೆಯದೋ ಆದೀತೋ ಅಂತಹ ಮಿತ ಪದ ಸಂಯೋಜನೆಗೆ ಸೂತ್ರ ಎಂದು ಹೆಸರು. ಅಂದರೆ ವ್ಯರ್ಥಾಕ್ಷರಗಳಿಲ್ಲದೇ, ಮಿತಾಕ್ಷರಗಳಿಂದೊಡಗೂಡಿ ಬಹುವಿಷಯ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿ, ಇತರ ಪ್ರಮಾಣಗಳಿಂದ ಅಲಭ್ಯವಾದ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾಪಿಸುವವುಗಳಾಗಿ ಬಹುಶಾಖಾನಿರ್ಣಾಯಕಗಳಾದ ವಾಕ್ಯಗಳು - ಸೂತ್ರಗಳು.

ಜನ್ಮಾದ್ಯಸ್ಯ ಯತಃ || #ಬ್ರಹ್ಮಸೂತ್ರ
ನಾಲ್ಕೇ ಪದಗಳು:
ಅಸ್ಯ = ಈ ಜಗತ್ತಿನ
ಜನ್ಮ = ಹುಟ್ಟುವಿಕೆ
ಆದಿ = ಮೊದಲಾದದ್ದು
ಯತಃ = ಯಾವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗಿದೆಯೋ
ಅದೇ ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ನಾವು ಅಧ್ಯಾಹಾರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಸೂತ್ರವು ನಾಲ್ಕು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ತಿಳಿಸಲು #ತೈತ್ತಿರೀಯೋಪನಿಷತ್ತು ಹದಿನೈದು ಪದಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದೆ.
"ಯತೋ ವಾ ಇಮಾನಿ ಭೂತಾನಿ ಜಾಯನ್ತೇ
ಯೇನ ಜಾತಾನಿ ಜೀವನ್ತಿ |
ಯತ್ಪ್ರಯನ್ತ್ಯಭಿಸಂವಿಶನ್ತಿ
ತದ್ವಿಜಿಜ್ಞಾಸಸ್ವ | ತದ್ಬ್ರಹ್ಮೇತಿ ||

"ಸೂತ್ರಾರ್ಥೋ ವರ್ಣ್ಯತೇ ಯತ್ರ ಪದೈಸ್ಸೂತ್ರಾನುಕಾರಿಭಿಃ
ಸ್ವಪದಾನಿ ಚ ವರ್ಣ್ಯಂತೇ ಭಾಷ್ಯಂ ಭಾಷ್ಯವಿದೋವಿದುಃ ||"

- ಸೂತ್ರಾನುಕಾರಿಪದಗಳನ್ನೇ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಸೂತ್ರಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಅರಹುತ್ತಾ ಗಂಭೀರಾರ್ಥಕ ಸ್ವಪದಗಳನ್ನೂ ವಿವರಿಸುವುದು ಭಾಷ್ಯಲಕ್ಷಣ

#ಡಿವಿಜಿಯವರ #ಜೀವನಧರ್ಮಯೋಗದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತ.

ಬುಧವಾರ, ಜನವರಿ 17, 2018

ಭೀಷ್ಮ

ಭೀಷ್ಮ

                  ಯುಗ ಸಂಧಿಕಾಲವೊಂದನ್ನು ಅದರ ಪೂರ್ವೇತಿಹಾಸ, ಧರ್ಮಗ್ಲಾನಿಯ ಕಾರಣ, ಪರಿಣಾಮ ಹಾಗೂ ನಾಶ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಜೀವನದ ಔನ್ನತ್ಯದ ಮೌಲ್ಯಾನುಸಂಧಾನಗಳನ್ನು ಸರಳವೂ ನೇರವಾಗಿಯೂ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ಪಥದರ್ಶಕ ವಾಙ್ಮಯ ಮಹಾಭಾರತ. "ಅದರಲ್ಲಿರುವುದು ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಇದೆ; ಅಲ್ಲಿಲ್ಲದ್ದು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ" ಎಂಬ ಘನತೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾದ ಏಕೈಕ ಇತಿಹಾಸ ಗ್ರಂಥ ಮಹಾಭಾರತ. ಅಂತಹ ಮಹಾಭಾರತ ಕವಿಗಳ ವರ್ಣನೆಯ ಭಾರಕ್ಕೆ ನಲುಗಿತು. ವಿದ್ವಾಂಸರ ವಾಗ್ವೈಭವಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿತು. ಕೆಲವರು ಭಗವಾನ್ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕಥಾನಾಯಕನನ್ನಾಗಿಸಿ ಭಾರತವನ್ನೇ ಎತ್ತರಕ್ಕೇರಿಸಿದರು. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರಿಗೆ ಭೀಮ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಲ ತುಂಬಿದಂತೆ ಕಂಡ. ಮಗದೊಬ್ಬರು ಅರ್ಜುನನ ಗಾಂಢೀವಕ್ಕೆ ಮನಸೋತರು. ಆದರೆ ಅವರ್ಯಾರೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಹಾಭಾರತದ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲೊಬ್ಬನಿದ್ದ. ಮಹಾ ಪ್ರತಾಪಿ; ತ್ಯಾಗಿ; ಪಿತಾಮಹ ಭೀಷ್ಮ; ಅಪ್ಪನಿಗೇ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಿದವ! ಜಗಮಲ್ಲರೊಡನೆ ಬಡಿದಾಡಿ ತಮ್ಮನಿಗೆ ವಧುಗಳನ್ನು ತಂದು ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಿದವ! ಶತಾಯಗತಾಯ ಕುರುವಂಶದ ಏಳಿಗೆಗಾಗಿ ದುಡಿದವ. ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಜಗಳವಾಡಿದಾಗ ಕಣ್ಣೀರ್ಗರೆದವ. ಉಪ್ಪು ತಿಂದ ಋಣಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಗೇ ಎದುರಾಗಿ ನಿಂದು ದಿನವೊಂದಕ್ಕೆ ದಶಸಹಸ್ರ ಯೋಧರನ್ನು ಯಮಸದನಕ್ಕಟ್ಟಿ ಭಾರತ ಯುದ್ಧವನ್ನೂ ಹತ್ತು ದಿವಸ ಆಳಿದವ. ಜಗತ್ತಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ನಭೂತೋ ನಭವಿಷ್ಯತಿ ಎಂಬಂತೆ ಶರಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲೇ ಮಲಗಿ ತನ್ನ ಆರಾಧ್ಯ ದೈವ ಪೂರ್ಣಪ್ರಜ್ಞನನ್ನು ಧನ್ಯತಾಭಾವದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞ ಇಚ್ಛಾಮರಣಿ! ಅವನು ಆವರಿಸಿದ್ದು ಇಡಿಯ ಭಾರತವನ್ನು. ಧರ್ಮವೇ ಅವನ ನಡೆಯ ಹಿಂದಿನ ಮೂಲಸ್ತ್ರೋತ. ಅಂತಹ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ತಾಳಮದ್ದಳೆಯ ಅರ್ಥಧಾರಿಗಳು ಅಭೂತಪೂರ್ವವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿರಬಹುದು. ಅದರೆ ಅವನನ್ನು ಕಥಾನಾಯಕನನ್ನಾಗಿಸಿ ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪುಟಗಳ ಸಾವಿರದ ಗ್ರಂಥ ರಚಿಸಿದವರು ಸು. ರುದ್ರಮೂರ್ತಿ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ಮಾತ್ರ. ಆ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಭೀಷ್ಮರೇ!

                   ಶರಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪವಡಿಸಿದ್ದ ಭೀಷ್ಮ ತನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮೆಲುಕು ಹಾಕುತ್ತಾ ನಿಡುಸುಯ್ಯುವ ಸಂದರ್ಭದೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುವ ವರ್ಣನೆಯೇ ಅತ್ಯಮೋಘ. ದ್ವಾಪರಯುಗವೇ ಬಳಲಿ, ಬಸವಳಿದು, ಇನ್ನು ಸಾಕು, ಎಂದು ಮಲಗಿರುವಂತಿತ್ತು ಎಂದು ಭೀಷ್ಮನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ, ದ್ವಾಪರ-ಕಲಿಯುಗಗಳೆರಡರ ಸಂಧಿ ಕಾಲದ ಸುಳಿವನ್ನು ಹೊರಗೆಳೆವ ಪರಿ ಅದ್ಭುತ. ಭೀಷ್ಮ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ, ತಾವು ಭೀಷ್ಮನ ಬಾಳಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಅನ್ಯಾಯವೆಂದು ಶಂತನು, ಸತ್ಯವತಿಯರು ಭೀಷ್ಮಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯೇ ತಮಗೆ ಶಾಪವಾಯಿತೆಂದು ಕೊರಗುವ ಪರಿ, ಅರಣ್ಯವಾಸಿಯಾಗಿ ಆತ್ಮಸಾಧನೆ ಮಾಡುವ ತುಡಿತವಿದ್ದರೂ ತನ್ನದೇ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಕಾಣದ ದಾರಿ, ಕಾಶಿಯ ಪುಣ್ಯಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಭರತಖಂಡದ ಬಲಾಢ್ಯರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಬದಿಗೊತ್ತಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ವೀರ ವೃದ್ಧ ಯೋಧ, ಗುರುಶಿಷ್ಯರನ್ನೇ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆಳೆದ ಹೆಣ್ಣಿನ ಕ್ರೋಧ, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಜಗಳ, ಭಾರತ ಕದನ ಹೀಗೆ ಭೀಷ್ಮರ ಜೀವನದ ವಿವಿಧ ಮಜಲು, ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ವರ್ತನೆಯ ಬಗೆಗೆ ಅವರಿಗೆ ಅಪರಾಧೀ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬಾಧಿಸಿದಾಗ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಕೊಡುವ ಸಾಂತ್ವನ, ಧರ್ಮಜಾದಿಗಳ ಶೋಕತಪ್ತ ಬೀಳ್ಕೊಡುಗೆಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಕಥನ ಶೈಲಿ ಹಿಡಿದ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಕೆಳಗಿಡದಂತೆ ಓದಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಮೌಲ್ಯಮೀಮಾಂಸೆ, ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಮಾಜ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಮಾನವ ಸಂಬಂಧ, ಜೀವನದ ಏಳಿಗೆ-ಅಳಿವುಗಳಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಕಾಣುವ ತತ್ತ್ವಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಓದುಗರ ದ್ವೈಧಗಳಿಗೆ, ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತವೆ.

                          ಭಾವಾತಿರೇಕಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಯಾವುದೇ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಎಂದು ಮಹಾಭಾರತ ಅಡಿಗಡಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಭೀಷಣ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ದೇವವ್ರತನನ್ನು "ಭೀಷ್ಮ"ನನ್ನಾಗಿಸಿ ಕೀರ್ತಿಸಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಕುರುವಂಶದ ಅವಘಡಗಳಿಗೆ ಬೀಜರೂಪವಾಯಿತು. ಅದನ್ನು ಭೀಷ್ಮ ತನ್ನ ಕಣ್ಗಳಿಂದ ನೋಡಲೇಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಸಿಲುಕಿದ. ಜಗತ್ತಿನ ಅರಿವಿದ್ದೂ ಉಂಟಾಗುವ ದ್ವೈಧ, ದ್ವಿಮುಖತೆಗಳಿಗೆ ಸಂಕೇತ ಭೀಷ್ಮರೇ. ಭೀಷಣವಾದ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕೈಗೊಂಡವ ಅದರ ಉಳಿಕೆಗೋಸುಗ ಅನ್ಯಾಶ್ರಿತನಾಗಿ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಆರಾಧ್ಯ ದೈವಕ್ಕೆದುರಾಗಿಯೇ ಸೆಣಸಾಡುವಂತಹ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಸಿಲುಕಿದ ಪರಿ, ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲೂ ಕಾಣಬರುವಂತಹ ಘನವಾದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅಸಹಾಯಕನಾಗುವ ಮನುಷ್ಯನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ರೂಪಕವೇ ಸರಿ. ಅತೀ ಆಯುಷ್ಯವೂ ಶಾಪವೇ ಎಂಬ ಮಾತು ಭೀಷ್ಮರ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಯಿತು. ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯ ಜೀವನ ಅವನದ್ದು. ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಅಧಿಕಾರದ ತೋಳ್ತೆಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿ, ಸಿರಿಸಂಪದಗಳ ನಡುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞನಂತೆ ತನ್ನ ಧ್ಯೇಯಕ್ಕಾಗಿ ಬದುಕಿದ. ಸಂಸಾರಿಯಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವನು ಸಂಸಾರಿ. ಕುರು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಜಾಜನರೆಲ್ಲಾ ಅವನ ಕುಟುಂಬ. ಅವರಿಗಾಗಿ ಮಿಡಿದವನು, ಬಡಿದಾಡಿದವನು ಅವನು. ದೇವವ್ರತನೆಂಬ ಬಾಲ, "ವ್ಯಕ್ತಿ"ಯಾಗಿ, ಭೀಷ್ಮನೆಂಬ ಮಹಾ "ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ"ವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅಭೂತಪೂರ್ವವಾಗಿ "ಭೀಷ್ಮ"ಸದೃಶವಾಗಿಯೇ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಶ್ರೀಯುತ ಸು. ರುದ್ರಮೂರ್ತಿ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು.